Met de Zwolse bosloop (15 januari 2011) liep ik mijn eerste halve marathon. Maandenlang had ik een schema gevolgd dat me klaar zou maken voor de Linschotenloop in december 2010. Die werd echter vanwege de weersomstandigheden afgelast. Ook de volgende optie, de derdekerstdagloop bij Arnhem, ging helaas niet door. De derde mogelijkheid bleek de Zwolse bosloop te zijn, wel een stukje verder van huis, maar op 't gezicht een interessante loop, dus daar 't vizier op gericht. Het trainingsschema werd nog wat verlengd, en de weersverwachtingen gescand. Alles zag er goed uit, dus schreef ik me een week vantevoren in.

Intussen had ik een nieuw Twitter-profiel aangemaakt als @martloper. Het leek me leuk om 'ns te kijken of er op die manier wat contact zou kunnen komen met (potentiële) medelopers. Na enkele dagen had ik al beet: een paar dagen voor de wedstrijd kwam er contact met @PascalWolf - via @CisWolf - die ook wel zin had in de Zwolse bosloop halve marathon. Erg grappig! Anderen - zoals @Running_D - gingen de 10-km doen.

Op de 15de heb ik relaxed mijn spullen gepakt, en ben met de auto richting Heerde vertrokken. Relaxed, want voor de eerste keer dat je een bepaalde afstand aflegt hoef je immers niet in de zenuwen te zitten? PR gegarandeerd, tenminste, als je de finish maar haalt... Op basis van m'n PR op de 10 km zou ik in 1:52:00 moeten kunnen finishen. Maar daar hing niets van af. Maar ja, je wilt toch wel snel genoeg lopen...

Op tijd arriveerde ik in Heerde (nog nooit geweest). Zag er allemaal goed uit daar bij de Gemzen. Omgekleed, en vantevoren het einde van het parcours verkend, dan weet je hoever je nog moet als je tegen 't einde geen appeleflap meer kunt zeggen, zeg maar. Vervolgens mini-tweetup met Pascal gerealiseerd, leuke kennismaking! Afgesproken dat we starten op ca. 5:00 min/km, en dan zien we het wel - ieder doet wat hij wil en kan.


Om 12.30 uur klonk het startschot, en daar gingen we er met zo'n honderd man vandoor. Na een klein stukje atletiekbaan, liepen we via een groenstrook in noord-noordwestelijke richting (klik hier voor het parcours) naar de A50. De eerste kilometers liepen lekker, op ongeveer de afgesproken snelheid. Nadat we over de A50 heen waren gegaan, ging het in noordelijke richting. Pascal kon zo langzamerhand wat versnellen, ik liet me wat terugzakken, maar bleef ongeveer in hetzelfde lopersveld lopen. Er waren redelijk wat stukken bij die vals-plat omlaag gingen, de vraag werd wanneer dat weer omhoog zou moeten gaan...

Tegen het noordelijkste punt kwam een lus om ons over de A50 terug te voeren. Daar zat ook het 10-km bordje, en dat was mooi tussen de 50:00 en 51:00, m'n PR op de 10-km - en alles voelde nog goed. Zou dat vol te houden zijn? Over de A50 heen - net onder Hattem - keerde het parcours zuidwaarts voor het mooiste, tweede deel van het parcours, wat nog meer door het bos ging dan de eerste helft. De benen begonnen zwaarder te voelen, maar de locomotief werkte inmiddels. Er was nog geen echt snelheidsverval, hooguit 1 of 2 tienden. Op driekwart van de afstand voelde alles nog acceptabel, beter dan in mijn laatste 10-EM loop in Ede.

Maar toen werd het zwaar. Tussen 16 en 17,5 km kwam er een lang, vrij recht stuk dat akelig vals-plat omhoog liep. Een echte energy-drain. Doorbijten. Op dat stuk heb ik zeker ingeleverd. Maar wel met het vooruitzicht dat het op een gegeven moment over moest zijn; van de laatste paar kilometers wist ik al dat ze vlak waren. Dus werd het inderdaad na 18 km beter. En nóg mooier (zie de foto). Maar de benen voelden zó zwaar. Vreemd genoeg had ik geen enkele last van m'n ademhaling, dat ging heel relaxed (in- en uitademen op in totaal 6 passen). Apart: qua longen harder te kunnen maar niet qua benen.


De laatste kilometer was misschien het zwaarst. Maar dat hoort ook zo. Ik had nog wat houvast aan de medeloper die op de foto nog net achter me liep. Ik had geen idee van de tijd, had die bewust weggeklikt op m'n Polar. Het laatste stukje was over de atletiekbaan; voor m'n gevoel zwabberde ik toen ik 'em betrad. De finish in zicht. Pascal (die een heel mooi PR liep!) stond al te kijken, en in 1:52:11 liep ik binnen. Tevreden. Op naar de hele marathon!

Met dank aan Gerben Dalhuisen voor de foto's.