‘Je zult hier maar elke dag mogen trainen’, is een gedachte die het afgelopen weekend meerdere malen door mijn hoofd is gegaan. Ondanks de regen, ondanks de grauwheid die hoort bij januari zou ik zelfs in dit seizoen elke dag wel in de Limburgse heuvels willen trainen. Hier lopen betekent automatisch dat je een betere loper wordt.

Meer dan 20 getalenteerde (ultra) trail lopers ware er afgekomen op het trailweekend dat door Mud Sweat and Trails en het Ultraplatform is georganiseerd in het Zuid-Limburgse Epen. Na een korte introductie door Patrick van MST en een voorstelrondje gaan we op pad voor de eerste korte training: 6km door de stromende regen en modder in het Zuid-Limburgse heuvelland. De regen vergeet je snel, maar de modder is een behoorlijk complicerende factor. Oppassen geblazen dus! Terug in de droge vakantieboerderij volgt een leerzame lezing van Peter Res over sportvoeding en meer specifiek over eiwit en intensief sporten.

’s Middags gaan we op pad voor de tweede training; 30km onvervalst trailen. Het regent zo mogelijk nog harder dan ’s ochtends, maar dat mag de pret niet drukken. Er wordt lekker doorgelopen en het is volop genieten van de mooie vergezichten en fantastische paden waar we overheen mogen lopen. Het voortdurend glibberen, klimmen en dalen zorgen er wel voor dat mijn heupen wat stijf worden maar verder weet ik het goed vol te houden. Net als clubgenote Tineke trouwens die op de valreep mee is gegaan met dit weekend. Ze weet op haar wegschoentjes en zonder trailervaring gewoon de beste traillopers van Nederland bij te houden en bij een aantal afdalingen loopt ze gewoon bij me weg! Vlak voor het invallen van de duisternis komen we weer aan bij vakantieboerderij, we hebben uiteindelijk bijna 30km gelopen.

Zaterdagavond, na een interessant verhaal van Gideon Zadoks over mentale training/voorbereiding bij het lopen van ultra's, duik ik op tijd mijn mandje in; ik wil de volgende dag namelijk graag meedoen aan de Abdijcross in Kerkrade. Op zondagochtend gaat de grote groep weer dik 30km trailen, Janna en Tineke gaan ATBen en ik heb nog wat tijd om moed te verzamelen om naar Kerkrade te gaan. Mijn bovenbenen voelen stijf en ik vrees het ergste met de 36km van de dag ervoor in de benen. Toch ga ik, en eenmaal in Kerkrade aangekomen merk ik bij het inlopen dat het parcours op mijn lijf is geschreven. Een lekker pittige klim en een lange niet al te lastige afdaling. Maar ja, ik voel me zo stijf als een plank en heb er maar weinig vertrouwen in.

De eerste ronde voelt nog wat roestig, maar eenmaal op stoom begint de inhaalrace en schuif ik snel door naar de top 10 en in de tweede ronde zelfs naar de top 5. In de klim heb ik het telkens zwaar, maar juist daar weet ik het verschil te maken met de concurrentie. Maf. Ik merk dat ik inloop op de mannen voor me en trek vol door in de laatste ronde. Helaas weet ik ze niet meer bij te halen en blijf ik 5de (achter Vroemen, Mohammadi, vd Smissen, en Abeel). Het verschil met de nummers 2 t/m 4 was niet heel groot en ik zat een stuk dichter op Simon dan bij de Warandeloop. Jammer dat het niet een rondje langer was…..

Tijd om op de huldiging te wachten heb ik niet (ik was 2de in de categorie 35-45) en ik ga naar Epen om Janna en Tineke op te pikken voor de thuisreis. Eenmaal thuisgekomen blijkt er een stroomstoring te zijn in het noorden van de stad waardoor we bijna 5 uur in het donker zitten. De vuilniszak met vieze kleren moet dus even blijven staan en douchen doe ik onder een tuingieter… een waardige afsluiter van het weekend ;-)

Mark en Patrick: bedankt voor de organisatie!