Loopgroepje.

Sinds een jaar of 7 doe ik aan hardlopen. 4 tot 5 x in de week ren ik mijn rondjes door de omgeving. Ik heb verschillende routes variërend van kort 6,5 km tot lang 36 km. Ik zie dus best veel van de omgeving en dat is geen straf in de Veenkolonieen. Er is eigenlijk altijd wel wat te zien. Die mooie ganzen in het pas gerooide maisveld met hun koppies net boven de stoppels uit. De buizerd ,die ik Gerrit heb gedoopt ,die op zijn vaste stekkie zit n.l. het bord met Tussenveen erop. Gerrit is een trouwe metgezel of het zijn er meer zodat ze elkaar aflossen. Soms heb ik een moeilijke dag met het lopen en dan zweeft Gerrit boven mij en slaakt enkele kreten. Ik krijg het gevoel dat mijn laatste uurtje is geslagen en Gerrit zich voorbereid op een feestmaal…
Ook in het natuurgebied vlak bij ons huis is veel te zien. Prachtige zilverreigers bijvoorbeeld. Sluipen op hun lange stelten door het gebied op zoek naar een lekkere koude hap. Ook in de vlucht zijn ze mooi. De nek kromgebogen zweven ze door de lucht ondertussen spiedend naar iets eetbaars.
Dit alles ervaar ik tijdens het lopen. Ik loop meestal alleen maar af en toe loop ik samen met een vriendin. Even heerlijk roddelen en kletsen over de alledaagse beslommeringen van de vrouw. Therapeutisch lopen noemen we dat. Soms hebben we het te druk en slaan we een paar keer over maar op een gegeven moment moet het gewoon weer.
Ik krijg wel eens de vraag of ik ook bij een loopgroep wil komen lopen. Aan de ene kant is het heel erg gezellig en leer je weer nieuwe mensen kennen maar aan de andere kant schept het weer verplichtingen. Ik ben van mening als je ergens lid van wordt moet je je er ook voor de volle honderd procent voor inzetten. Tja,ik hang erg aan mijn vrijheid. Heb ik zin om te lopen ga ik lopen. In mijn schema als voorbereiding op de marathon
stond laatst op het programma een intervaltraining. Totaal te lopen kilometers 17. Ah! Past precies in mijn rondje Eexterzandvoort. Is een kleine 18 km dus prima! Lekker weer. Het was droog. Niet een al te dikke wind. Dus kleren en loopschoenen aan. Bidon met sportdrank en telefoon mee.
Heerlijk door de Breevenen heen. Gerrit liet zich vandaag niet zien en ook de zilverreiger was niet van de partij. Zwetend werkte ik mijn kilometers af om langs de Menweg plotseling in een loopgroep terecht te komen. Naast me in een omgeploegde akker draafden 8 herten in een tempo wat ver boven mijn kunnen lag. Aan kop lag een technisch goed onderlegde sprinter. De benen gingen prachtig omhoog en met een sierlijke sprong nam hij de sloot om zo met een prachtige hink stap sprong de weg over te steken. Ik had me inmiddels opgeworpen als verkeersregelaar om zo de weg vrij te maken voor deze kopgroep.
Met groot gemak zette de groep de eindsprint in om zo te finishen bij een bosje.(drinkpost) Daar gingen ze uitlopen en waarschijnlijk nog even rekken en strekken. Al snel gingen de koppen richting het gras om zo hun uitgeputte energievoorraden bij te vullen. Ik liep ook maar snel door richting huis en voelde me ineens een loper van niks….

Ina Oortwijn