Het digitale dorpsplein voor hardlopers uit België en Nederland
BLIJE EIKEL ALERT! Als je niet in the mood bent voor een smerig vrolijk stukje tekst kun je beter maken dat je wegkomt......
You're still here! \0/
De vraag was niet of ik een keer de Afsluitdijk op en neer zou rennen maar wanneer. Het antwoord: vandaag. En wel samen met m'n buddy Ritchie die heel democratisch in z'n eentje had besloten dat de start en finish in Zurich was. En zo zat ik op m'n vrije zaterdag om 8.45 in de auto onderweg naar het Friese land.
Aangezien Ritchie en ik allebei dezelfde rustige training op het schema hadden staan konden we ruim 60km lang ouwehoeren, keten, foto's maken en handtasjes uit de berm plukken. Ohw, en dooie vogels belachelijk maken (pechvogel!). Bla bla bla......huh, nu al?! Eten, drinken en weer een half uur verder ouwehoeren, keten, dijken oprennen, mijmeren over ons leven. Again?! Eten, drinken en weer nouja, je begrijpt het: we vielen van het ene eetmoment in het volgende en voor we het wisten hadden we de overkant van de Afsluitdijk bereikt.
Je weet dat je met een militair op pad bent als je ineens binnenin een oude bunker staat met niks dan een iPhone zaklamp-app om wat licht in de duisternis te scheppen. Ik heb het er niet zo op, dat donkere gedoe, maar samen met m'n buddy hebben we de wapenkamers van dichtbij gezien en konden we rechtsomkeert de 30km lange Afsluitdijk weer op.
Eten, drinken, ouwehoeren, zwaaien naar auto's en vrachtwagens, nog maar es de dijk oprennen, keten, beetje harder lopen, Twitteren en repeat. We werden zelfs nog getrakteerd op een paar heuse zonnestralen en even later een minuscuul buitje die, ook al was het een Zuidwester storm, ons humeur never-nooit-niet kon verpesten. Het tankstation halverwege kwam in zicht, de blikken regelmatig op de SportWatch die het al die tijd braaf volhield. We verbaasden ons over het feit dat we al 45km hadden gelopen en het voelde alsof we pas net waren vertrokken. Je hebt van die dagen......
Maar ook aan die dagen komt een eind, zoals ook aan de Afslutdijk. Na bijna 61 relaxte kilometers waren we weer in Zurich waar geen Bik Mek te bekennen was (arme Ritchie) maar wel 2 bakken oer-Hollandsche snert die minstens even lekker waren. Aan een smerig leuke dag kwam dus ook een smerig lekker einde. Onderweg naar huis heb ik nog even smerig lekker meegebruld met wat toepasselijke liedjes. Voor ik het wist was ik weer thuis. Huh......nu al?!

Reactie van ronnie op 15 Januari 2012 op 9.02 Heen en weer, dat is toch wel de ultieme mentale en fysieke marteling voor IEDEREEN. Behalve voor jullie dan....
Krijg opeens nog een aardig idee voor een mentale marteling: Kijken hoe vaak de AFsD op en neer te lopen in 24 uur. In jouw geval moet iets van 7 enkeltjes en een beetje haalbaar zijn... Ok in jullie geval dan met Mac service halverwege
Reactie van Léonie op 15 Januari 2012 op 12.09 Ik voel hier een nieuw evenement aankomen =D Alleen wel lastig met die restmeters opmeten: je moet zo lang wachten als je net aan de andere kant staat hehehe
tsja ach, details
Reactie van Pascal op 15 Januari 2012 op 22.25 lekkure training...mooiedag...hoop lol...
Reactie van Ed op 16 Januari 2012 op 16.29 Een loopmaatje van mij had ooit iets verzonnen, met twee autos en twee groepen onderweg sleutels doorgeven. Kortom heel moeilijk. Nu zie ik een andere oplossing, gewoon heen en weer respect hoor.
Oh en nog een variant schiet me te binnen. Die van onze grote voorloper de Knip. Die moet in de jaren 70 ook over die dijk zijn gekacheld, als onderdeel van een rondje Ijsselmeer. Goed voor een officieus WR op de 400 km in die tijd. En als iemand dat kunstje nog eens kan flikken is dat Leonie wel...
Reactie van Léonie op 16 Januari 2012 op 18.46 Michiel: ik denk dat je een inschattingsfoutje maakt......ik ben een klein, blond meisje uit Amsterdam en hij was de Grote Knip. Leuk stukkie van jou trouwens op Ultraned!
Weet zeker dat JK wel stukje met je zou gaan lopen om t IJsselmeer. Of jij met hem. En als je echt je best zou doen zou je m n heel erg groot stuk kunnen volgen, of hij jou. Vrouwen zijn beter geschikt voor het echt lange werk dan mannen, zegt mijn gevoel. Dat dat nog niet helemaal goed naar voren komt heeft vooral socio-culturele oorzaken, en zeker geen fysieke! (Zie de top vijf in Aulnat). Hoe langer ik loop hoe meer ik dat doorkrijg.
Jammer dat de knieen van Ron Teunisse zo tegenwerken, anders zou hij een goed wezen zijn om je van het nut van dit soort eindeloze rondjes te overtuigen...
Klein van buiten zeg je te zijn. Mee eens, kun je zelf weinig aan doen en heeft ook zo zijn voordelen, lijkt me. Maar in je kop ben je groot en heel erg sterk volgens mij.
Maar je hebt alle tijd....

Reactie van Bjorn Paree op 18 Januari 2012 op 13.09 In 2007 werd er ter ere van het 75 jarig bestaan van die dijk een Marathon georganiseerd. Zelf liep ik toen de 30km mee met start bij het Monument. Opvallend detail: na 2km proefde ik zout... ik vond dat raar want was nog lang niet moe. Pas een paar kilometer realiseerde ik me dat ik langs de zee liep :-) Ander detail : het was warm die dag - 'savonds was ik aan 1 kant verbrand door de zon en aan de andere kant niet.
Opmerking
Lode Broekman heeft een status geplaatst
Erwin van Leeuwen heeft gereageerd op discussie 'Compressiekousen+pijntjes/blessures - sanity check' van Erwin van Leeuwen
Tom Glimmerveen heeft gereageerd op discussie 'Compressiekousen+pijntjes/blessures - sanity check' van Erwin van Leeuwen
Erwin van Leeuwen heeft gereageerd op discussie 'Compressiekousen+pijntjes/blessures - sanity check' van Erwin van Leeuwen
Peter Kikkert heeft een status geplaatst© 2012 Gemaakt door ronnie.
Je moet lid zijn van DUTCH ROAD RUNNERS om reacties te kunnen toevoegen!
Wordt lid van DUTCH ROAD RUNNERS