Voor mij geen schaatsen op zaterdag 11 februari, maar ontspannen hardlopen in Bennekom bij de Februariloop van de CBFB (http://www.cbfb.nl/febloop.htm). De loop - een bosloop - paste prima in de voorbereiding voor m'n derde marathon (31 maart, Drents-Friese Woldmarathon), qua afstand en qua parcours. Hieronder een kaartje van het parcours van de Februariloop (klik hier voor hoogtegrafiek):

Het vroor enkele graden, en het zonnetje scheen: heerlijk loopweer! Qua kleding koos ik voor lange sokken, lange broek, thermoshirt met lange mouwen en een looptrui erover, een paar sporthandschoentjes en m'n dunne externe hersenmuts voor op 't hoofd. Als loopschoeisel trok ik m'n trail-Peregrines aan, een goede keuze. Een gordel voor m'n 500-ml drinkflacon, gelletje etc. completeerde het geheel. Achteraf kan ik zeggen: dit was precies goed voor mij, niet te warm, niet te koud.

De eerste 12 km gingen bijna volledig over bevroren en besneeuwde bospaden, waarvan hele stukken balancerend op nog enigszins beloopbare paadjes van zo'n 20 cm breed. Puur genieten dus, en een prima parcours voor m'n Peregrines. Veel draaien en op-en-neer, goed voor de kuitspieren. Met 67 mensen (63 m, 4 v) op het parcours viel het goed te doen en liep je elkaar niet voor de voeten. Ik probeerde ook zoveel mogelijk alleen te lopen, om te kunnen anticiperen op de ondergrond, en om te genieten van de omgeving. Vanaf km 12 liep het parcours over geasfalteerde fietspaden, en dat deel kende ik al van de Horaloop die ik in 2010 liep. Van km 12 tot 15 was de wind tegen, en liep ik in een klein groepje van 3 - hoewel de andere 2 allengs op afstand raakten. Vanaf de 2de drinkpost bij km 16 (ze schonken er ijswater, niet echt een succes, 'k was blij dat ik zelf wat bij me had) liep ik uit op de mensen achter me, met één man voor me in 't zicht waarop ik wel inliep maar die ik nooit meer bijhaalde (uiteindelijk verschil 22 sec, met een gat van 1:25 achter me).

M'n horloge gaf tijdens het laatste kwart waarop de afstand m.b.v. bordjes was aangegeven systematisch 1 km eronder aan, waardoor ik wel twijfelde aan de definitieve afstand (volgens mijn horloge 19.8 km i.p.v. de officiële 21.1) maar ik hoorde achteraf dat het toch echt een halve marathonafstand geweest zou zijn. De finish ging ik over in 1:47:19 netto, wat me een middenmoter maakte (zie uitslagen). Deze tijd zou voor mij heel mooi zijn voor deze afstand en dit parcours als het echt 21.1 km is geweest (m'n PR op de hm staat op 1:45:17), ook gezien het feit dat ik niet voluit heb gelopen want meer bezig was met lekker lopen dan met m'n eindtijd - laat staan met een PR (m'n tijd op de halve 'moet' dit jaar nog wel een keer onder de 1:45 maar dat komt nog wel een keer). Maar zoals gezegd, dit was voor mij meer een plezierloop (maar wel met een serieuze inzet, natuurlijk :-).

Achteraf had ik stevige spierpijn in m'n kuiten, wat niet verwonderlijk is gezien het vele trippelwerk en m'n schoenkeuze (lage hak, ongedempte schoen). Nu proberen zo snel mogelijk het gewone trainingswerk weer op te pakken (dat lukt wel, van de week alweer 6 en 8 km 'los' gelopen, donderdag rustig intervallen en zaterdag mag ik weer 26 km lang en langzaam duurlopen :-). De Februariloop komt in elk geval met stip binnen op de lijst met halve-marathons-op-zaterdag (zie ook de lijst in de groep Zaterdaglopers) die ik nog wel een keer wil lopen!

Een video die op een punt vlak na de start van de halve genomen is, kan hier bekeken worden. Klik hier voor een verslag in de plaatselijke krant - met meer mooie foto's. Grappig om in dat laatste verslag te lezen dat je in Canada met 2:13 kennelijk in de middenmoot loopt op zo'n halve marathon, maar bij de Februariloop in 't staartje. Nederlanders zijn misschien wat fanatieker? Anderzijds was dit wel een loop voor de liefhebber en niet voor het grote publiek - die waren zich aan het vermaken bij de toertochten. Tja. Ook leuk. Misschien.