Geruime tijd geleden ben ik begonnen om mij voor te bereiden voor de 60 km van Texel (25 april, 2e Paasdag). Nu heb ik wel een redelijk aantal marathons gelopen en het leek mij wel een goed idee om het water eens te testen door iets verder dan de marathon te gaan. Dit in combinatie met een aantal gelopen trailruns deed mij besluiten om een trail te zoeken van rond de 50 km. Na enig zoeken vond ik de Eco-Trail de Paris. Altijd leuk om in het buitenland te lopen en Parijs is natuurlijk een mooie plek voor een lang weekend. Zo gezegd, zo gedaan (nounou dat klopt niet helemaal) en ik schreef mij in voor de 50 km (ook 80 km was mogelijk, maar dat is even een beetje te ver). De voorbereiding liep voorspoedig, geen blessures e.d. dus niets stond in de weg om lekker te rennen in en om Parijs.

En zo vertrekken Monika (mijn partner) en ik op donderdag 24 maart naar Parijs en op maandag zullen we weer op weg naar huis gaan. Dit betekende 2 vrije dagen (vrijdag en zondag) om Parijs onveilig te maken. Op zaterdag 26 maart staat mijn Eco-Trail de Paris op het programma.

D-Day - 26 maart 2011

De Eco-Trail de Paris is zoals de naam al aangeeft een off-the-road loop. Mijn afstand staat geafficheerd als een 50 km loop, maar het was mij al eerder duidelijk geworden dat het 53 km zou zijn (en na afloop heb ik 55 km op de teller staan).

Met een dag lopen/slenteren door Parijs (en vele winkels in en uit) in de benen sta ik 's ochtends vroeg op. Het gaat dan toch echt gebeuren, een beetje nerveus ben ik wel, maar alles ligt klaar voor de start. Via een reis met de metro, de trein (naar Versailles) en een busrit met de shuttle bus kom ik terecht bij de ingang van het paleis van Versailles. Samen met een 10-tal andere lopers zijn wij de eerste die bij het startgebied aankomen, velen zullen in de komende uren volgen. Hier maken we(alle lopers) al onze spulletjes klaar, drinken koffie/thee en werken nog wat eten naar binnen. Natuurlijk worden ook de nodige ervaringen tussen lopers uitgewisseld.
Rondom ons heen worden de Fransen die niet met ons mee lopen ook actief. In het park van Versailles wordt veel gelopen, met heuse roeiboten gevaren en gefietst en natuurlijk waren daar ook de eerste 'gewone' toeristen.
Als ik zo rond mij heen kijk zie ik dat railrunning in Frankrijk iets populairder is bij een grote groep lopers dan bij ons. Bijna iedereen is goed voorzien van rugzakjes (met water o.id., 2 liter is onder andere één van de verplichte zaken die iedere loper bij zich moet hebben op straffe van uitsluiting), trailschoenen, kleding, etc... en allemaal 'goed' ingelopen zullen we maar zeggen. Ik zie niet veel 'nieuwe' schoenen die je nog wel eens bij marathons op de weg tegen kan komen.

Ongeveer een half uur voor de start krijgen we nog wat uitleg van de speaker over de drankposten onderweg, 2 stuks. De eerste pas op 26 km en daarna bij ongeveer 42km de volgende. Om 10:30 worden we weggeschoten en de hele club (ca. 1500 stuks) zet zich in beweging over een lap gras met aan de zijkanten paden. Praktisch iedereen gaat op de paden lopen want er komen nog vele kilometers over minder makkelijk terrein.

Het eerste deel loopt over het terrein van het paleis van Versailles. Het gaat voor een deel rond de waterpartijen, tussen fietsers en andere hardlopers door. De paden zijn stoffig wat niet prettig is als je daarin moet hardlopen. Af en toe passeren we een hek en uiteindelijk verlaten we het paleis via een van de toegangen. We passeren gelijk een vrij drukke weg die inmiddels volstaat met auto's en niet iedereen in die auto's is blij met ons, er wordt wat afgetoeterd. Hier beginnen ook de eerste klimmetjes en even later duiken we de bossen in. Daar komen we eigenlijk ook niet meer uit tot aan de laatste drankpost. Alleen als we van het ene perceel naar het andere moeten oversteken hebben we even een 'gewone' weg om over te lopen. De trail door het bos bestaat voor een groot deel uit zogenoemde single trails (daar kan je nauwelijks inhalen of ingehaald worden), maar zijn niet al te technisch (trailers jargon voor de moeilijkheidsgraad en dat betekent eigenlijk gewoon dat je uit je doppen moet kijken bij technische trails anders ga je op je gezicht). Het aantal klimmetjes en afdalingen is vrij groot. Een deel hiervan is kort, maar erg steil. De hele steile worden door iedereen 'gewoon' gewandeld de andere minder steile delen maar vaak wat langer kan je met een rustig tempo meestal wel 'hardlopend' afleggen. Gaandeweg wordt dat natuurlijk ook wel moeilijker natuurlijk, want de beentjes worden toch wel moe als de kilometers toenemen.
Hoewel het in het begin nog erg druk is op de trails wordt het al snel wat rustiger en kan je beter opletten op de obstakels op de grond en in de lucht (takken). Zo vormen alle lopers een langgerekt lint door de bossen rond Parijs. Zo af en toe gaat er wel iemand tegen de vlakte door een boomstronk of een gaatje dat niet op tijd wordt opgemerkt. Ik moet dus wel een beetje blijven opletten. Veel publiek kom je niet tegen. Af en toe een groepje wandelaars en hier en daar wat supporters van medelopers.

Tijdens het lopen probeer ik me aan mijn ritme te houden van eten en vooral drinken. D.w.z elke 15 minuten een paar slokken uit de Camelbak, die gevuld was met sportdrank (water + energiepoeder) elk uur een gel of een paar happen koek. Dat tijdig eten en drinken bij het lopen is erg belangrijk en je moet er gelijk mee beginnen als je gestart bent. Als je honger of nog slechter dorst krijgt ben je eigenlijk al te laat.
Bij de eerste drankpost, na een km of 26, neem ik net als de meeste andere ruim de tijd om mij te goed te doen aan water, eten en dergelijke. In alles is ruim voorzien en met de muziek erbij is het een leuk sfeertje. Mijn pauze is ongeveer 20 minuten schat ik zo. Ik ben blij dat ik eindelijk gewoon water kan drinken, want alleen sportdrank gaat toch tegenstaan. Ook wissel ik mijn sokken om voor de droge die ik heb meegenomen, dat voelt al gelijk weer beter. Na deze stop is het niet eenvoudig om weer op gang te komen en ik ben niet de enige, maar uiteindelijk kan ik weer een beetje op gang komen.

De stukken bos zijn niet veel anders dan die van voor de stop. Wel zie ik wat meer bewoonde wereld bij de open plekken en komen we zelfs door een mooi plaatsje dat gelegen is rond een paar meertjes. Ook wordt het wat drukker met MTB-ers en wandelaars. Kennelijk kom ik in de buurt van plekken waar wat meer mensen wonen. Na een aantal keer gehoord te hebben dat de 2e drankpost er zo aankomt (afstand schatten is kennelijk geen sterk punt van de Fransen) komt deze in een park op een heuvel aan de rand van Parijs eindelijk in zicht. Ook hier wordt ruim gepauzeerd, maar niet zolang als bij de eerste stop. Ik denk hier zo een 10 minuten pauzeerde. Bij het verlaten van de post zie ik vanaf een grasveld de plek waar ik moet finishen, de Eiffeltoren.

De afdaling naar de Seine is niet al te moeilijk. Wel begint zich wat slechter weer te ontwikkelen, hier en daar wat gedonder en het gaat een beetje regen, maar niet erg hard. Gelukkig heb ik het bos verlaten en ben aan de laatste verharde kilometers begonnen. Arme 80k lopers denk ik ondertussen, zij hebben nog veel kilometers te gaan met die regen (en dus modderig) en voor velen ook nog in het donker (zij startten een paar uur later en op een andere plek).

Het laatste stuk is niet echt interessant, we lopen langs de Seine over een fietspad, langs wegen en passeren vele bruggen over de Seine. De Eiffeltoren is regelmatig te zien en wordt steeds 'groter' en uiteindelijk is daar de boog van de finish. Moe, maar niet versleten kom ik over de finish. Het is volbracht. Finishen aan de voet van de Eiffeltoren met al die toeristen in de buurt heeft wel iets, jammer dat het een beetje miezerde.

Het resultaat

Volgens de officiële metingen heb ik de gehele afstand afgelegd in 7 uur en 50 minuten en dat over een afstand van officieel 53km en door mij gemeten 55 km. Dat lijkt een beetje langzaam en voor de betere lopers is dat waarschijnlijk ook zo, maar toch klopt het wel zo een beetje met mijn loopsnelheid op de langere afstanden. Het lopen van een trail gaat zeker een stuk langzamer dan over de weg. De hoeveelheid heuvels en de hoogte er van spelen ook een belangrijke rol. Ik kan het een beetje te vergelijken met de bergmarathons die ik eerder deed. Die gingen met een factor 1,5 in ongeveer zes uur. Tel daarbij de 10km extra bij dan zit je al snel aan de 7 uur. Tel de tijd die ik verspeelde met de rustpunten dan klopt het allemaal voor mij.

Conclusies

• Al met al was het een mooie ervaring, mijn eerste marathon+. Zwaar maar toch goed te doen en de voorbereiding is niet voor niets geweest.
• Over het drinken tijdens een loop van deze lengte moet ik toch nog eens nadenken want veel sportdrank verwerken is niet prettig.
• Ik loop liever met iets lagere temperaturen, want het was toch weer vrij warm (voor de tijd van het jaar), zo een 20 C.
• Parijs heeft meer te bieden dan alleen het centrum.
• Ga niet de dag van te voren uitgebreid rondlopen/winkelen in Parijs, want dat is zwaarder dan je denkt :)) en is ook kostbaar als je je partner erbij hebt :)).
• De 60 km van Texel moet kunnen (nog even doortrainen).

Aftermath

Zondag hebben we weer rondgelopen in Parijs, de spierpijn viel wel mee, alleen een beetje stijfjes. Alleen bij de trappen van de metro merkte ik wat meer van de inspanning van de dag er voor. Maandag zijn we nog naar de beroemde begraafplaats (vanwege vele beroemdheden die daar liggen) Père-Lachaise geweest. Wij keken ondere andere even bij Chopin, Jim Morrisson, Oscar Wilde, Rossini, Edith Piaf, Honoré de Balzac We wilden eigenlijk naar het paleis van Versaiiles, maar dat is op maandag gesloten (ook stom).

Jan Pieters

Een aantal links die wellicht interessant zijn:

www.traildeparis.com
www.mudsweattrails.nl
www.dutchroadrunners.nl