Null-Lauf Georgsmarienhütte

Vrijdag vroeg in de avond opgepikt met de auto en rond half acht op de plaats van bestemming aangeland. Vrijdagavond genoten van de gemoedelijke, sfeer en eenvoudige organisatie in een hele grote sporthal, waar ca. 100 ultralopers de avond en nacht doorbrachten voor de wedstrijd.
Je kon nemen wat je maar wilde aan bier, frisdrank, koffie, thee en het was nog allemaal gratis ook! Net als de nudelmaaltijd met een dunne maar heelrijke tomatensausje. Zoveel je maar op kon! 
Ondertussen ook nog met een andere ardige, bescheiden Nederlander opnieuw kennis gemaakt - Nitish Zuidema(tweevoudig Spartarhlon finisher) met wie ik ook al eens had gesproken na de laatste Monnikentocht.
Met twee medereizigers de nacht in de sporthal doorgebracht. Slaapzak op zo'n hele dikke valmat uitgespreid en behoorlijk goed op kunnen slapen.
De afzuiging van de hal maakte zoveel lawaai dat je geen pratende of snurkende medelopers kon horen. 
's Morgens op half 7 door loopmaatje gewekt, beetje opfrissen en klaar maken voor het ontbijt. Simpel: brood, Duitse broodjes, allerlei soorten beleg en koffie en thee naar believen. Ook gratis dus. Dat bleef ook zo tot na de wedstrijd want toen stonden de biertjes, frisdrank, koffie, broodjes, koeken en taartjes al op de finishers te wachten. En dat alles inclusief de Null-Lauf, verzorging onderweg, oorkonde,urenlange verhalen van de Obernull  etc. voor de prijs van zegge en schrijve € 20 Fabelhaft!

De Null-Lauf zelf?
Na het vertrek om half negen ( er waren 'glijdende' vertrektijden en geen klok) ging het rustigjes aan in het begin maar na enkele kilometers besloten toch maar het wandeltempo iets op te schroeven. Het parcours..... nou best pittig hoor! Ik schat 'm lastiger in dan de Veluwezoomloop! Het weer was fris, net boven het vriespunt, mistig -in de loop van de ochtend werd dat beter - en in elk geval droog. De ondergrond zeer afwisselend maar vooral bospaden, regelmatig'versterkt' met niet al te fijn gemalen puin. Het was uitkijken dus, ook op de af en toe vervaarlijke en gladde afdalingen.
Het lopen ging best goed. M'n clubmaatjenog mooi binnen de 5 uur over de finish (die was er dus niet echt) net als Arie Fröberg(UltrArie-Spartathlonloper in spe) en JanAlbert Lantink (ervaren Spartathlonloper) die we 's morgens hadden verwelkomd in de sporthal.
Ander loopmaatje liep 5:45 volgens zijn klokkie en omdat ik in de laatste kilometer zoveel kramp kreeg dat wandelen de enige overgebleven optie was, arriveerde ik ca. 4-5 minuten later. Ik noteer 'm maar als 5:50. 
(De iPhone hield er net in de een-na-laatste kilometer ineens mee op; helemaal leeg) Na afloop heerlijk onder de douche... dacht ik, maar die bleek toen ik eronder ging helemaal in het teken van de Null-Lauf water van ca. Null-graden uit te spuwen! 
Clubgenoot en ik kregen beiden een mooi certificaat, inclusief lakzegel, omdat we met succes onze eerste Null-Lauf volbracht hadden. Die certificaten hebben we overigens al voor de ceremonie opgevraagd omdat we wisten dat er na afloop nog uuuuren allerlei huldigingen en strijdliederen zouden volgen. (-;
Dat hebben we niet afgewacht.
Op de terugweg konden we nog net in de achteruitkijkspiegel de maansverduistering bewonderen.

Komende zomer (22 juli) is de 50e aflevering van de Null-Lauf. Wordt een speciale jubileumaflevering werd verteld.
Wie weet past het in m'n schema van 2012.
Zou het best nog een keertje over willen doen in de zomer.
Aanrader dus voor hen die wel eens wat verder dan de marathonafstand willen lopen in een mooie, uitdagende omgeving!